Het is op het ogenblik een overgangsfase in mijn leven. In 2018 bereikte ik de zogenaamde pensioengerechtigde leeftijd. Een begrip waarin een gelaagdheid aan betekenissen besloten ligt. Denk aan de strijd om een rechtvaardig bestaan van de arbeiders, zorg voor een menswaardig bestaan van ouderen, uitgerangeerd zijn, het “ Zwitserse levensgevoel” enz. In de systeemtherapie gaat het vaak om het onderzoeken en expliciteren van de verschillen in betekenisgeving in een gezinssysteem vanuit een positie van nieuwsgierig betrokkenheid. Voor mij is het een fase van nieuwe mogelijkheden. Het vinden van een nieuwe balans in mijn leven. Ik kijk terug op wat de systeemtheorieën in al haar breedte mij gebracht hebben. Woorden of begrippen die eruit springen zijn o.a. verbondenheid door de generaties heen, het besef van de kwetsbaarheid, veelzijdigpartijdigheid, het kunnen differentiëren en mildheid. Het gaat steeds om het contact maken en gezinsleden helpen de obstakels in contact op te ruimen om met elkaar een begaanbare weg te vinden. Het is voor mij een voorrecht om wat mij enthousiast gemaakt heeft en wat ik geleerd heb door te kunnen geven.